Stajnia
Życie wewnątrz stajni sumo
Jak działa heya: kto nią zarządza, kto wykonuje prace domowe, dlaczego ranga decyduje o kąpieli i sypialni oraz jak kończy się kariera.
Zarezerwuj stolik przy ringu ↗Szybka odpowiedź
Heya to stajnia sumo, gospodarstwo domowe, w którym zapaśnicy dzielą dni pod okiem starszego. Ranga rozstrzyga w niej o wszystkim, od tego, kto gotuje, po to, kto kąpie się pierwszy. Zrozumienie, jak to działa, wyjaśnia gulasz, kok i ceremonię wieńczącą karierę — wszystko to pojawia się wokół pokazów sumo.
Dom
W ujęciu Wikipedii heya to niewielka społeczność: jej członkowie dzielą dach nad głową, posiłki, treningi i porę snu, podlegają jednemu lub kilku starszym, a każdy zawodowy zapaśnik musi do którejś należeć. Same określenia użyte w artykule na opis tego stylu życia to „quasi-monastyczny” i „militarystyczny”, co mówi wiele: rutyna liczy się tu bardziej niż wygoda.
Kto jest odpowiedzialny
Stajenny, shishō, pełni rolę ojcowską i jest najwyższym autorytetem w życiu wspólnoty. Jego żona, okamisan, doradza rekrutom, pomaga w kuchni, prowadzi rachunki i public relations, i nie otrzymuje wynagrodzenia. Stajnia nosi nazwę pochodzącą od starszego udziału posiadanego przez jej głównego trenera.
Poranny keiko
O świcie juniorzy są już na nogach, sprzątają i rozluźniają mięśnie, a trenują przed posiłkiem. Zawodnicy pobierający pensję pojawiają się na końcu. Wikipedia podkreśla, że rutyna nigdy nie pomija poranka. Jedzenie i sen przychodzą po treningu.
Obowiązki i przywileje
Ranka decyduje o podziale obowiązków domowych. Zapaśnicy z niższą rangą po południu zajmują się sprzątaniem, praniem i wynoszeniem śmieci, a przygotowywanie posiłków odbywa się rotacyjnie wśród juniorów. Sekitori są zwolnieni z prac domowych, obsługują ich podwładni i kąpią się pierwsi. Wikipedia odnotowuje powiedzenie, że stabilna jest dochodowa tylko wtedy, gdy może pomieścić dziesięciu zapaśników — przypomnienie, że stabilna to także biznes.
System rang
Sumo ma sześć dywizji. Zapaśnicy z dwóch najwyższych, jūryō i makuuchi, to sekitori – mają pensję, pomocników i bardziej wyszukany kok w typie ōichōmage. Wikipedia podaje, że sekitori otrzymują także sztandary nobori ze swoimi nazwiskami. W stajni kąpią się pierwsi, są obsługiwani przez juniorów i mają prywatny pokój, podczas gdy większość pozostałych śpi we wspólnym dormitorium i zajmuje się sprzątaniem oraz praniem.
Dołączanie
Według Wikipedii od 1973 roku kandydaci muszą mieć ukończoną edukację obowiązkową, więc rekrutowani trafiają zazwyczaj prosto ze szkoły średniej, a zapaśnicy muszą mieć mniej niż 23 lata, z pewnymi wyjątkami. Większość rekrutów zgłasza się w marcu.
Stajnie i ich grupy
Wikipedia podaje, że stajnie są pogrupowane w pięć klanów zwanych ichimon, które wspierają się głównie poprzez wspólne treningi i ceremonie. Zauważa również, że na początku lat dwudziestych XXI wieku panowała tendencja do zamykania i łączenia stajni, a zapaśnicy z zamkniętej stajni często mogą przenieść się do innej. System zmienia się powoli, ale jednak się zmienia.
Koniec kariery
Karierę wieńczy ceremonia danpatsu-shiki, podczas której obcina się topknot. Jak podaje artykuł o heya, mistrz stajni musi przejść na emeryturę w wieku 65 lat i przekazać stajnię dalej, zwykle członkowi lub krewnemu. Dla większości emerytowanych zapaśników życie toczy się dalej poza związkiem, a większość z nich znajduje pracę w restauracjach chankonabe.
Czytaj dalej: Co jedzą zapaśnicy sumo: chanko-nabe
Dlaczego to ma znaczenie na targach
Spektakl oparty na chanko-nabe i pokazach emerytowanych zapaśników czerpie bezpośrednio z tego życia: gulasz, ćwiczenia i rytuały – wszystko pochodzi ze stajni. Nie zastępuje to jednak zobaczenia prawdziwej stajni, a opis pokazu w Asakusa zaznacza, że różni się on od poważnej porannej wycieczki na trening. W Tokio można znaleźć inne doświadczenia sumo właśnie w tym celu.
Źródła